ΠΟΛΙΤΗς

......... μέρες και νύχτες καλοκαιριού.......................Ιστοσελίδα για κοινωνικό-πολιτικά ζητήματα......... .......................Ιούνης 2017...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

πολίτης //ουσιαστικό // κάτοικος πόλης που έχει πολιτικά δικαιώματα, ελεύθερος πολίτης |με γεν. |αντ. του ἰδιώτης |αντ. του ξένος 2. συμπολίτης |φρ. ἀγαθός πολίτης, χρηστὸς πολίτης, αντ. κακὸς πολίτης, πονηρὸς πολίτης |φρ. φύσει, γένει πολίτης=από τη γέννησή του ελεύθερος πολίτης |φρ.ποιῶ ή ποιοῦμαι τινά πολίτην=πολιτογραφώ, δίνω σε κπ. τα δικαιώματα ελεύθερου πολίτη Β. |το ουσ. ως επίθ. αυτός που ανήκει στην πόλη //Βασικό Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

!!

Μετάφραση [Translate]

Ροή ειδήσεων

Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2015

Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2015

ΤΡΑΓΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ για τους ασθενείς από την επιχειρηματική δράση στο Φάρμακο

ΤΡΑΓΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ για τους ασθενείς από την επιχειρηματική δράση στο Φάρμακο // Στοιχεία του Πανελλήνιου Συλλόγου Φαρμακαποθηκαρίων.   (Να τα βλέπουν αυτά όλοι τους στην Κυβέρνηση και όλοι οι ομοτράπεζοι της. Να τα βλέπουν και οι Κρήτες Υπουργοί Υγείας Ξανθός και Πολάκης που εψήφισαν το Μνημόνιο και κάθονται τώρα "δειλοί μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα" και υλοποιούν αυτή τη βάρβαρη πολιτική στον τομέα της Υγείας. Την πιο βάρβαρη που έχει γνωρίσει ποτέ...
 Δ.Τζ.)
Οι συνέπειες που προκύπτουν για τους ασθενείς από την επιχειρηματική δράση στο Φάρμακο από τους ανταγωνισμούς, το κυνήγι του κέρδους σε όλη την αλυσίδα παραγωγής και διακίνησης, φανερώθηκαν και από στοιχεία που δόθηκαν σε συνέντευξη Τύπου του Πανελλήνιου Συλλόγου Φαρμακαποθηκάριων.
Έτσι αναφέρθηκαν ορισμένες πλευρές σχετικά με τις ελλείψεις φαρμάκων κι εμβολίων που σημειώνονται κατά καιρούς:
«Η παρατεταμένη αβεβαιότητα της αγοράς λόγω της αδυναμίας της διοίκησης (σ.σ. του υπουργείου Υγείας) να εκδώσει ένα σωστό Δελτίο Τιμών» εδώ και μήνες. Δηλαδή, μερικές φαρμακευτικές εταιρείες, αφού δεν ξέρουν πώς θα τιμολογηθούν τα φάρμακά τους κι αν η τιμή αυτή θα είναι συμφέρουσα, δεν κάνουν τις εισαγωγές που χρειάζεται η χώρα, αλλά εισάγουν σε οριακά επίπεδα.
Οι «συνεχώς μειούμενες ποσότητες που πωλούν οι πολυεθνικές στην Ελλάδα, οι οποίες αφορούν συγκεκριμένα προϊόντα». Οι φαρμακαποθήκες προμηθεύονται από τις φαρμακευτικές εταιρείες φάρμακα για να τα διοχετεύσουν στην αγορά (φαρμακεία κ.λπ). Ωστόσο, ορισμένα από αυτά τα εξάγουν σε άλλες χώρες της ΕΕ, επειδή εκεί έχουν υψηλότερη τιμή (παράλληλες εξαγωγές). Τα κέρδη τους μόνο από αυτές τις εξαγωγές ανέρχονται κοντά στα 300 εκατ. ευρώ το 2015. Οι φαρμακοβιομήχανοι από την πλευρά τους θίγονται γιατί πωλούν τα ίδια φάρμακα στην ίδια χώρα αλλά πιο ακριβά. Επομένως, προκειμένου να «σαμποτάρουν» τα κέρδη των φαρμακέμπορων, μειώνουν τις ποσότητες συγκεκριμένων φαρμάκων από την αγορά, με στόχο να εμποδίσουν την εξαγωγή τους και με αποτέλεσμα να προκαλείται έλλειψη.
Κι επειδή όπου υπάρχει εμπόριο υπάρχει και παρεμπόριο, οι «ανεξέλεγκτες και παράνομες εξαγωγές που πραγματοποιεί μέρος των φαρμακαποθηκών και μέρος των φαρμακείων». Οι εν λόγω φαρμακαποθήκες στην προσπάθειά τους να αυξήσουν τις ποσότητες φαρμάκων που εξάγουν, στέλνουν υπαλλήλους τους σε φαρμακεία κι αγοράζουν μαζικά τοις μετρητοίς συγκεκριμένα σκευάσματα, επομένως σημειώνονται ελλείψεις.
Τέτοια και άλλα παιχνίδια παίζονται στις πλάτες των ασθενών, αφού το φάρμακο δεν είναι αγαθό, αλλά αντικείμενο επιχειρηματικότητας και μέσο κερδοφορίας.
Την ίδια στιγμή η κυβερνητική πολιτική για τη μείωση των κρατικών και ασφαλιστικών δαπανών για το φάρμακο έχει εκτοξεύσει τις πληρωμές των ασθενών για φάρμακα και η κρατική υποχρηματοδότηση προς τις δημόσιες Μονάδες Υγείας οξύνει το πρόβλημα των ελλείψεων υλικών και φαρμάκων. Για να έχουν όλοι φάρμακα δωρεάν, είναι απαραίτητη προϋπόθεση το φάρμακο από εμπόρευμα να γίνει αγαθό, να καταργηθεί κάθε επιχειρηματική δράση στον τομέα αυτό και να δημιουργηθεί ένας κρατικός φορέας παραγωγής, εισαγωγής, έρευνας και διακίνησης φαρμάκων.
____________

Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2015

Γ. Μπενίσης ΕΥΔΑΠ: «Αντιλαμβάνομαι τις ανησυχίες και τους φόβους σας, καθώς αρκετές φορές έχετε προδοθεί»,

Καθησυχάζει για τη Suez ο Μπενίσης


benisis_eydap.jpg

Με αφορμή την επίσκεψη τεχνικών της γαλλικής πολυεθνικής, ο διευθύνων σύμβουλος της ΕΥΔΑΠ απέστειλε επιστολή στους εργαζόμενους με την οποία διαβεβαιώνει ότι η εταιρεία «θα παραμείνει στο Δημόσιο και με δημόσια διοίκηση» | EUROKINISSI/ ΓΙΩΡΓΟ

Συντάκτης: Χαρά Τζαναβάρα*
«Η ΕΥΔΑΠ θα παραμείνει στο Δημόσιο και με δημόσια διοίκηση», αναφέρει ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Γιάννης Μπενίσης, σε επιστολή που έστειλε χθες προς όλους τους εργαζόμενους, με αφορμή την επίσκεψη τεχνικών της γαλλικής Suez.
Η προγραμματισμένη συνάντηση ματαιώθηκε μετά τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων που φοβούνται ότι η παρουσία της εταιρείας, η οποία δραστηριοποιείται σε διεθνή κλίματα σε προγράμματα διαχείρισης υδατικών πόρων, συνδέεται με σχέδια ιδιωτικοποίησης του νερού.
Ο Γ. Μπενίσης διαβεβαιώνει ότι αποδέχτηκε τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου, έχοντας εξασφαλίσει τη ρητή δέσμευση από τους αρμόδιους κυβερνητικούς παράγοντες ότι η ΕΥΔΑΠ θα παραμείνει στο Δημόσιο και δεν περιλαμβάνεται στα προγράμματα ιδιωτικοποιήσεων που έχει αναλάβει να υλοποιήσει η σημερινή κυβέρνηση.
Οι εργαζόμενοι ωστόσο ανησυχούν, γιατί μετά την απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ, που ορίζει με κατηγορηματικό τρόπο ότι η διαχείριση του νερού παραμένει στην αρμοδιότητα του Δημοσίου, το 11% των μετοχών της ΕΥΔΑΠ εξακολουθεί να παραμένει στο ΤΑΙΠΕΔ, από το 27,3% που είχε παραχωρηθεί το 2011 στο Ταμείο, με σκοπό τη διάθεσή του σε ιδιώτες.
Στην επιστολή του, ο διευθύνων σύμβουλος της ΕΥΔΑΠ αναφέρει επίσης ότι η εταιρεία οφείλει να εκσυγχρονιστεί και γι' αυτό κρίθηκε σκόπιμο να οργανωθούν ενημερωτικές επαφές με ομίλους που διαθέτουν τεχνογνωσία στη διαχείριση υδάτων. «Είναι συναντήσεις τεχνικού χαρακτήρα και γίνονται με την παρουσία τεχνικών στελεχών», διαβεβαιώνει και προσθέτει:
«Αντιλαμβάνομαι τις ανησυχίες και τους φόβους σας, καθώς αρκετές φορές έχετε προδοθεί», καταλήγει η επιστολή, ενώ ο ίδιος ο Γ. Μπενίσης στον διάλογο με τους εργαζόμενους κατά τη διάρκεια της κινητοποίησης είχε δεσμευτεί ότι θα παραιτηθεί, αν δεν τηρηθούν οι δεσμεύσεις της κυβέρνησης σχετικά με τον δημόσιο χαρακτήρα της ΕΥΔΑΠ.

______________________
http://www.efsyn.gr/arthro/kathisyhazei-gia-ti-suez-o-mpenisis

Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2015

Ο πλανήτης που πληγώνουμε

   περιβάλλον, κλιματική αλλαγή, ΝΑΤΟ, ΑΕΠ  

Συντάκτης:
Τάσος Τσακίρογλου*
Το νέο Σύνταγμα του Ισημερινού που ψηφίστηκε το 2008 ορίζει ως εθνικό στόχο όχι πλέον την άνοδο του κατά κεφαλήν ΑΕΠ, αλλά το ινδιάνικο ιδανικό του Sumak Kawsay (γλώσσα Κέτσουα) ή του Suma Qamaña (γλώσσα αϊμάρα), δηλαδή το ευ ζην, το buen vivir, μια ζωή με πληρότητα.
Βασικές έννοιες του Συντάγματος αυτού είναι η συμβιωτικότητα, η ποικιλομορφία και η αρμονία με τη Φύση ως μέσα για την επίτευξη της ευζωίας.
Στον Ισημερινό και στη Βολιβία η Φύση έχει αναγνωριστεί ως υποκείμενο Δικαίου και αναπαλλοτρίωτη κληρονομιά.
Πολύ εξωτικά όλα αυτά θα μου πείτε για τη δική μας «δυτική κουλτούρα». Δυστυχώς εκεί φτάσαμε. Να θεωρούμε ότι η εμμονή μας με την αέναη ανάπτυξη και την οικονομική μεγέθυνση αποτελεί τη μοναδική στάση στη σχέση μας με τη Φύση.
Και επιμένουμε ακόμα και τώρα που το σύνολο των επιστημόνων, παρότι ένα μεγάλο μέρος τους συμμερίζεται την ταύτιση της οικονομικής μεγέθυνσης με την πρόοδο, προειδοποιούν ότι οδεύουμε πλησίστιοι σε μια μείζονα καταστροφή, τα σημάδια της οποίας βλέπουμε όλο και πιο συχνά με τα ακραία καιρικά φαινόμενα.
Η κλιμάκωση του εννοιολογικού μας οπλοστασίου, προκειμένου να καταγράψουμε τους οδοδείκτες αυτής της μοιραίας πορείας, είναι ενδεικτική: περιβαλλοντική μόλυνση, φαινόμενο του θερμοκηπίου, παγκόσμια υπερθέρμανση, κλιματική αλλαγή.
Οπως το θέτει ο Γάλλος φιλόσοφος Σερζ Λατούς στο βιβλίο του «Προς μια κοινωνία της λιτής αφθονίας» (Εκδόσεις των Συναδέλφων), «το ζητούμενο σήμερα είναι να αμφισβητηθεί ο προμηθεϊσμός της νεωτερικότητας, όπως αυτός εκφράζεται από τον Καρτέσιο (ο άνθρωπος «κύριος και νομέας της Φύσης») ή από τον Μπέικον («να υποτάξουμε τη Φύση»). Το ζητούμενο είναι, απλούστατα, να αλλάξουμε μοντέλο». Φυσικά όλο το πρόβλημα είναι ότι αυτό το «απλούστατα» δεν είναι και τόσο απλό στην πράξη.
Το γιατί το εξηγεί ένας άλλος σπουδαίος διανοητής, ο Αντρέ Γκορζ, στο βιβλίο του«Οι δρόμοι του Παραδείσου» (Εκδόσεις Κομμούνα):
Αυτό το μοντέλο κατανάλωσης [του καπιταλισμού] στηρίζεται στην αρχή πως κάθε πρόβλημα και κάθε ανάγκη, ακόμα και οι συλλογικές, θα πρέπει να βρίσκουν την απάντησή τους μέσα από την ιδιωτική κατανάλωση εμπορευματικών αγαθών και υπηρεσιών. Η επέκταση της εμπορευματικής παραγωγής και κατανάλωσης εξαρτάται απ’ αυτήν την ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΑΤΟΜΙΚΩΝ ΛΥΣΕΩΝ ΣΤΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ.
Για παράδειγμα: η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας καθιστά αναγκαίο το ερκοντίσιον σε σπίτια και αυτοκίνητα. Ομως η μαζική χρήση ερκοντίσιον ανεβάζει τη μέση θερμοκρασία του περιβάλλοντος, αφού, οι μηχανές αυτές δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να διώχνουν «έξω» τον θερμό αέρα. Γι’ αυτό και οι Βρετανοί τις ονομάζουν heat pumps – αντλίες θερμότητας.
Οι ηγέτες των 170 χωρών που θα συγκεντρωθούν σε λίγες μέρες στο Παρίσι στη Σύνοδο του ΟΗΕ για το Κλίμα θα βρουν και πάλι μπροστά τους τα συμφέροντα των μεγάλων ρυπαντών του πλανήτη, οι οποίοι συμβαίνει να είναι και τα πλέον ισχυρά κράτη. Εάν οι λαοί, η κοινωνία των πολιτών, δεν πάρουν την υπόθεση του κλίματος στα χέρια τους, τίποτα καλό δεν θα προκύψει για ακόμα μία φορά.
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι στο όνομα της ασφάλειας ενάντια στην τρομοκρατία απαγορεύτηκαν όλες οι διαδηλώσεις του κινήματος σε ανοιχτό χώρο, ενώ θα γίνουν κανονικά όλα τα προγραμματισμένα ποδοσφαιρικά ματς και θα είναι ανοιχτές οι χριστουγεννιάτικες αγορές. Ο καθείς και ο εχθρός του!

Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2015

Ένοχος για τα κάστανα με φυλάκιση έξι μηνών με τριετή αναστολή επέβαλε το Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης στον 61χρονο καστανά

   ΚΟΙΝΩΝΙΑ   

dias-thessaloniki.jpg

MOTION TEAM/ ΦΑΝΗ ΤΡΥΨΑΝΗ

Φυλάκιση έξι μηνών με τριετή αναστολή επέβαλε το Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης στον 61χρονο καστανά για την έλλειψη άδειας μικροπωλητή. Ο 61χρονος αθωώθηκε για την κατηγορία της απείθειας.
Το Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης αθώωσε τον 61χρονο καστανά για το αδίκημα της απείθειας το οποίο προσπάθησαν να του φορτώσουν οι αστυνομικοί που τον συνέλαβαν τις προάλλες.
Ο 61χρονος βιοπαλαιστής κρίθηκε ένοχος για την έλλειψη άδειας μικροπωλητή και καταδικάστηκε σε ποινή έξι μηνών με τριετή αναστολή, ώστε να έχει τη δυνατότητα να ασκήσει έφεσει και να μην κληθεί να πληρώσει επιτόπου την εξαγορά της ποινής. 
Σημειωτέον ότι το δημοτικό συμβούλιο της Θεσσαλονίκης θα συνεδριάσει προκειμένου να αποφασίσει εάν θα του δώσει άδεια μικροπωλητή, ενώ ο 61χρονος αναμένεται να συναντηθεί με τον αντιδήμαρχο Οικονομικών της πόλης.
Παραμένουν, πάντως, αρκετά ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν, αλλά και ίσως να αποδοθούν ευθύνες σε εκείνους που έδειξαν υπερβάλλοντα ζήλο απέναντι σε έναν ανήμπορο βιοπαλαιστή, ενώ φρόντισαν, στη συνέχεια, να του φορτώσουν και το αδίκημα της απείθειας.

___________________

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2015

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ! Έχουν ήδη προσεγγίσει δυο κόμματα

  ΠΟΛΙΤΙΚΗ  

Πως απαντά ο Τσίπρας

Μετά την τελευταία ψηφοφορία στη Βουλή και τη διαγραφή δυο βουλευτών από τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες της συγκυβέρνησης, αλλά και την αποχώρηση του Γαβριήλ Σακελλαρίδη, οι φήμες για οικουμενική κυβέρνηση έχουν… οργιάσει.
Σύμφωνα με τη Real News, οι δανειστές πιέζουν για «διεύρυνση» της κυβέρνησης και διαμηνύουν στην Αθήνα, ότι «η πολιτική σταθερότητα αποτελεί προϋπόθεση για τη ρύθμιση του χρέους». Μάλιστα, οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές διαμηνύουν σε ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι να συμμετάσχουν στην κυβέρνηση και -σε κάθε περίπτωση- να στηρίξουν τα μέτρα που θα ληφθούν ώστε να μην διακινδυνεύσει το πρόγραμμα.
Από την πλευρά, πάντως, ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζεται βέβαιος ότι η κυβέρνηση θα αντέξει, ενώ επιδιώκει εθνική συνεννόηση προγραμματίζοντας -σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες- να συγκαλέσει ακόμα και συμβούλιο αρχηγών για μείζονα αλλά και επιμέρους θέματα, όπως το προσφυγικό. Επιπλέον, θα ζητήσει τις θέσεις των ηγεσιών των κομμάτων της αντιπολίτευσης σε θέματα όπως ο εθνικός διάλογος για την παιδεία και το ασφαλιστικό.

crashonline

Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2015

Με αφορμή την θεατρική παράσταση σήμερα στην βουλή....


(από σύντροφο) 
Με αφορμή την θεατρική παράσταση σήμερα στην βουλή.
Οι τράπεζες έχουν υποχρεώσεις προς τους καταθέτες 120 δις και προς την ΕΚΤ και την ΤτΕ 150 δις τουλάχιστον .... και τις ανακεφαλαιώνουν με μόλις 12,5 δις !!! 
Είναι προφανές ότι πρόκειται για απάτη που δεν σώζει τις τελειωμένες τράπεζες με τα "κόκκινα" δάνεια στο 42%.
Απλά είναι ο φερετζές, το μέσον για την εκποίηση της χώρας και την παράλληλη φτωχοποίηση του 85% των πολιτών.

___________
Υ.Γ. Κανείς έλλογος δεν δικαιούται να λέει πως δεν ήξερε.

Δήλωση Τσίπρα ακριβώς πριν από τρία χρόνια, Νοέμβριο του 2012: "Σας καλούμε να μην ψηφίσετε τα μέτρα και τον προϋπολογισμό"

Και να φανταστείς ότι εμείς ήμασταν που κατακρίναμε τις τακτικές της "κομματικής πειθαρχίας", που μιλήσαμε για την ανεξαρτησία των βουλευτών και για τη λογοδοσία τους μόνο απέναντι στους ψηφοφόρους τους και όχι απέναντι στον πρόεδρο του κόμματος. Η Αριστερά ήταν αυτή που ευαγγελίστηκε άλλο ήθος στην άσκηση της εξουσίας και κατέκρινε τους αντιπάλους όταν διέγραφαν βουλευτές και καθόριζαν τη σύνθεση της κοινοβουλευτικής ομάδας ώστε να συμφωνεί με τα γούστα τους. Και σήμερα ο αριστερός πρωθυπουργός ζητά την παραίτηση βουλευτών που διαφωνούν με τα μνημονιακά μέτρα. 50 χρόνια πίσω για την Αριστερά και λίγα λέω... 
Παρακάτω η δήλωση Τσίπρα ακριβώς πριν από τρία χρόνια, Νοέμβριο του 2012: 
«Σήμερα καλείται η Βουλή να αντιστοιχηθεί στη λαϊκή βούληση. Απευθυνόμαστε λοιπόν στους βουλευτές που μόλις στις τελευταίες εκλογές εξελέγησαν στα ψηφοδέλτια των κομμάτων του μνημονίου. Ειδικότερα καλούμε τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της Δημοκρατικής Αριστεράς. 
Μην συνταχθείτε με το μέτωπο του μνημονίου, ως δορυφόροι του κ. Σαμαρά. Συνταχθείτε, έστω και τώρα, στο πλάι του λαού για την υπεράσπιση της δημοκρατίας και της κοινωνίας.
Η ευθύνη απέναντι στην πατρίδα και το λαό είναι πάνω από κάθε εφήμερη κομματική πειθαρχία
Σας καλούμε να μην ψηφίσετε τα μέτρα και τον προϋπολογισμό.
Σας καλούμε να σταθείτε στο ύψος της ιστορικής σας ευθύνης και να συμβάλλετε στη μεγάλη αλλαγή που έχει ανάγκη ο λαός».

Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2015

Λ.Βατικιώτης: Κυνική η εφαρμογή του 3ου μνημονίου

   ΠΟΛΙΤΙΚΗ    

Μπορεί τα μέτρα του 3ου μνημονίου να μην βγαίνουν, όμως οι δανειστές όπως Γερμανοί και Γάλλοι παίρνουν θέση για κατοχή σημαντικών κομματιών της Ελληνικής Οικονομίας, όπως αεροδρόμια, υποδομές, νερό, ενέργεια.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι ο καλύτερος σύμμαχος στην εφαρμογή του 3ου μνημονίου, είπε σήμερα στο Ράδιο 9,84 και στο Γιώργο Σαχίνη ο οικονομολόγος - αναλυτής Λεωνίδας Βατικιώτης.
Κυνική ομολογία σύμφωνα με τον ίδιο και η έκθεση του γραφείου του προϋπολογισμού της βουλής ότι τα μέτρα δεν βγαίνουν μεν, αλλά οι μεταρρυθμίσεις απορρύθμισης της Ελληνικής κοινωνίας πρέπει να συνεχιστούν δε.

Πανό αλληλεγγύης του ΚΚΕ στην Ακρόπολη - Ε.Ε. και ΝΑΤΟ κάνουν τη Μεσόγειο θάλασσα νεκρών. Σταματήστε τώρα το έγκλημα. Αλληλεγγύη και άμεσα μέτρα στήριξης των προσφύγων

kke-akropoli-630.jpg

Το ΚΚΕ ζητάει να σταματήσει το έγκλημα σε βάρος των προσφύγων

Ε.Ε. και ΝΑΤΟ κάνουν τη Μεσόγειο θάλασσα νεκρών. Σταματήστε τώρα το έγκλημα. Αλληλεγγύη και άμεσα μέτρα στήριξης των προσφύγων
Δύο μεγάλα πανό, γραμμένα στα ελληνικά και τα αγγλικά, σήκωσαν στην Ακρόπολη, νωρίς σήμερα το πρωί, δυνάμεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ σε ένδειξη αλληλεγγύης στους πρόσφυγες.
Μετά τις τελευταίες τραγικές εικόνες στο Αιγαίο, όπου καθημερινά βρίσκουν τραγικό θάνατο δεκάδες πρόσφυγες, μεταξύ των οποίων παιδιά και βρέφη, το ΚΚΕ ζητεί να σταματήσει αμέσως το έγκλημα και να παρθούν μέτρα στήριξης των ανθρώπων που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις πατρίδες τους.
__________________
http://www.efsyn.gr/arthro/pano-allileggyis-toy-kke-stin-akropoli

Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2015

Εβδομήντα Γάλλοι επιχειρηματίες έρχονται στην Ελλάδα με τον Ολάντ, για να εξαγοράσουν ότι έχει απομείνει απούλητο....και εμείς τους παρακολουθούμε ως να μην συμβαίνει τίποτα

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

«Η Γαλλία παίρνει θέση για να εξαγοράσει κομμάτια της Ελλάδας»  RTL του Λουξεμβούργου




Σύμφωνα με το γαλλόφωνο ραδιόφωνο RTL του Λουξεμβούργου και τους δημοσιογράφους Rémi Sulmont και Loïc Farge, ο Φρανσουά Ολάντ θα βρίσκεται στην Αθήνα την επόμενη εβδομάδα με 70 διευθυντές γαλλικών επιχειρήσεων που ελπίζουν να επωφεληθούν από τις ιδιωτικοποιήσεις στην Ελλάδα. Ακολουθεί το άρθρο τους με τίτλο «Η Γαλλία παίρνει θέση για να εξαγοράσει κομμάτια της Ελλάδας» όπως δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα rtl.fr. Μετάφραση: Ελένη Κωνσταντινίδου.


Οι σύμβουλοι στο Elysée, (το αντίστοιχο Μαξίμου της Γαλλίας) μεταφέρθηκαν ήδη στην Αθήνα για να προετοιμάσουν το έδαφος για την επίσκεψη του Γάλλου προέδρου. Ας μην περιμένουμε εκπλήξεις την ερχόμενη εβδομάδα. Καλά θα είναι αν καταφέρουμε να οργανώσουμε ένα μικρό αυθόρμητο πλήθος Ελλήνων, για να σφίξουν το χέρι του Φρανσουά Ολάντ και να τον ευχαριστήσουν για την υποστήριξή του, αυτό τον καιρό. Ο αρχηγός του κράτους έρχεται για να στηρίξει τον πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου. Θα μιλήσει στο Πανεπιστήμιο και θα κάνει και μια ομιλία στο Kοινοβούλιο στην Αθήνα. Πρόκειται για μια «επίσημη επίσκεψη».
Οι Εύζωνες θα είναι εκεί έξω επίσης. Είναι οι παραδοσιακοί Έλληνες φρουροί, με φούντες στις άκρες των παπουτσιών τους και φουστανέλες με τετρακόσιες πιέτες, που συμβολίζουν τα τετρακόσια χρόνια της Οθωμανικής κατοχής. Αυτά ως προς το ελληνικό φολκλόρ. Γιατί μπροστά στους Έλληνες φρουρούς, ο πρόεδρος Ολάντ, θα παρατάξει ένα στρατό από Γάλλους διευθυντές επιχειρήσεων, χωρίς φούντες και φουστανέλες, οι οποίοι θα εξετάσουν πολύ προσεκτικά τις ευκαιρίες στην Ελλάδα.

Η Αθήνα ανεβάζει τις ταχύτητες
Υπάρχει ένα πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων για τη διάσωση των ελληνικών τραπεζών. Δεν έχουμε σταματήσει να μιλάμε γι' αυτό από την αρχή της κρίσης το 2011. Αλλά αυτή τη φορά, η ηγεσία της Αθήνας αναγκάζεται να ανεβάσει τις ταχύτητες. Έχει δεσμευθεί να το κάνει αυτό μετά τη συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση, τον περασμένο Ιούλιο. Ο Pierre Coppey, πρόεδρος του ομίλου Vinci, με παγκόσμια ηγετική θέση στον τομέα των κατασκευών, θα συμμετέχει στην αντιπροσωπεία του Φρανσουά Ολάντ.
Ο ίδιος δεν μας αποκάλυψε ποιοι αυτοκινητόδρομοι ή ποιο αεροδρόμιο τον ενδιαφέρει ― αυτό είναι κατανοητό ― αλλά επιβεβαιώνει ότι η Vinci πιθανότατα να επανεπενδύσει στην Ελλάδα. Πρώτον, επειδή ο όμιλος είναι ήδη εγκατεστημένος εκεί, εδώ και καιρό. Και λίγο χάρη στον Φρανσουά Ολάντ.
«Η Γαλλία έχει προσφέρει σημαντική υποστήριξη για τον καθορισμό μιας λύσης για την οικονομική κρίση στην Ελλάδα. Οι Έλληνες είναι ευγνώμονες προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Όλα αυτά δημιουργούν μια καλή σχέση και θετικό κλίμα στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, και αυτό είναι καλό», δήλωσε.
Αυτό το θετικό κλίμα δεν σημαίνει ότι οι 70 γαλλικές εταιρείες ― Vinci, Total, Veolia, SNCF, Suez και EDF ― θα υπογράψουν συμβάσεις την επόμενη εβδομάδα. Όμως, οι γαλλικές αρχές θέλουν, όπως και να 'χει, να υπογράψουν ένα «είδος συμφωνίας», «να μπει κάπου μια σφραγίδα» με τον πρωθυπουργό Τσίπρα, μας είπε η απεσταλμένη του RTL στην Αθήνα, Αλεξία Κεφαλά. Ένα κομμάτι χαρτί για το θεαθήναι, για να δηλώσουμε τη θέση μας. Για να δείξουμε ότι η Γαλλία είναι εκεί και θέλει κι αυτή να έχει το μερίδιό της στην Ελλάδα.
Οι Γερμανοί έχουν ήδη αγοράσει δεκατέσσερα περιφερειακά αεροδρόμια. Αυτός είναι ο λόγος που Ολάντ βιάζεται να πάει στην Ελλάδα. «Δε θα καθόμαστε με σταυρωμένα χέρια να βλέπουμε τους Κινέζους να αγοράζουν τα ελληνικά νησιά και λιμάνια το ένα μετά το άλλο», μας είπε ένας ανώτερος Γάλλος διπλωμάτης.

tvxs.gr

Πηγή: http://anemosantistasis.blogspot.com/2015/10/blog-post_511.html#ixzz3oxG3mENR

Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2015

Πρόστιμο 5000€ για δυο κιλά καλαμπόκια!!!

  ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ 

Μια υπέργηρη άπορη γυναίκα καλείται να πληρώσει 5.000€ πρόστιμο στο Δήμο επειδή δεν είχε άδεια μικροπωλητή στο τοπικό πανηγύρι της Ελεούσας στην Ήπειρο, όπως μας πληροφορεί το epiruspost.gr. Η Ελεούσα είναι έδρα του Δήμου Ζίτσας. Όπως γράφει η ιστοσελίδα http://www.epiruspost.gr «Η ηλικιωμένη γυναίκα, δεν είχε άδεια μικροπωλητή. Εντοπίστηκε όμως στη Βουνοπλαγιά, τις ημέρες της εμποροπανήγυρης, να ψήνει καλαμπόκια και να τα πουλάει.
Δύο κιλά ήταν όλα κι όλα… Για λίγα ευρώ, αφού είναι εντελώς άπορη. Τη γνωρίζουν και το γνωρίζουν όλοι στην Ελεούσα.»
Να σχολιάσουμε; Να αναθεματίσουμε; Να καταγγείλουμε; Ας το κάνουν οι αναγνώστες κι ας στείλουμε όλοι μαζί το μήνυμα. «ουαί υμίν γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές». 
Δεν είναι μακριά η ώρα που η λαϊκή οργή θα σας γκρεμοτσακίσει.





_______________
http://www.inred.gr/5000-euro-prostimo-gia-dio-kila-kalampokia/

Eurostat: Σε κατάσταση φτώχειας ένας στους τρεις κατοίκους στην Ελλάδα

  Πολιτική & Οικονομία 


Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, σε συνθήκες φτώχειας ζει το 22,1% του πληθυσμού στην Ελλάδα, σε συνθήκες ένδειας το 21,5%, ενώ το 17,2% του πληθυσμού ζει σε οικογένεια αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της ανεργίας, σε οικογένεια που λίγο πολύ κανένα μέλος της δεν έχει «κανονική δουλειά».
Όπως προκύπτει από έρευνα που δημοσιοποίησε σήμερα η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat) αναφορικά με το ποσοστό των κατοίκων της Ευρώπης που ζουν σε συνθήκες φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού (έτος αναφοράς το 2014), ένας στους τρεις κατοίκους στην Ελλάδα - και κατά μέσο όρο ένας στους τέσσερις στην Ευρώπη - είτε θεωρείται φτωχός (δηλαδή έχει εισοδήματα μικρότερα του 60% του μέσου εθνικού εισοδήματος), είτε ζει σε κατάσταση ένδειας (δηλαδή στερείται βασικά καταναλωτικά αγαθά, ή αδυνατεί να αντεπεξέλθει σε στοιχειώδεις οικονομικές υποχρεώσεις), είτε ζει σε οικογένεια αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της ανεργίας.
Ο μέσος όρος στην Ευρώπη είναι 17,2% για τον πληθυσμό που ζει σε συνθήκες φτώχειας, 8,9% σε συνθήκες ένδοιας και 11,1% για οικογένειες αντιμέτωπες με τον κίνδυνο της ανεργίας.
Στην Ελλάδα, αντιμέτωπο με τουλάχιστον μία (ή και περισσότερες) από αυτές τις τρεις προβληματικές καταστάσεις είναι το 36% του πληθυσμού (3,8 εκατ. άνθρωποι), ενώ στην ΕΕ κατά μέσο όρο το 24,4% (122 εκατ. άνθρωποι).
Γενικότερα, σε χειρότερη κατάσταση από την Ελλάδα, αναφορικά με το ποσοστό του πληθυσμού που θεωρείται ότι βρίσκεται σε κατάσταση φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, είναι μόνο η Ρουμανία (40,2%) και η Βουλγαρία (40,1%). Στον αντίποδα (με ποσοστά μικρότερα του 20%) βρίσκονται η Τσεχία, η Σουηδία, η Ολλανδία, η Φινλανδία και η Δανία.
Στην Ελλάδα, το ποσοστό του πληθυσμού που το 2008 βρισκόταν σε κατάσταση φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού ήταν 28,1%, ενώ στην ΕΕ ήταν 23,8%.

_________________

Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2015

Αποκαλύψεις Βαρουφάκη για τη νύχτα του δημοψηφίσματος στο αυριανό τεύχος του γαλλικού περιοδικού «L’Obs»


Για τη νύχτα του δημοψηφίσματος του Ιουλίου κάνει λόγο ο πρώην υπουργός Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης, σε συνέντευξή του, που δημοσιεύεται στο αυριανό τεύχος του γαλλικού περιοδικού «L’Obs».

Σε αυτή, ο πρώην υπουργός λέει ότι το αποτέλεσμα υπέρ του Οχι δεν ήταν αυτό που ήλπιζε ο Αλέξης Τσίπρας. «Μου είπε: "Είναι ώρα να παραδοθούμε". Του απάντησα: "Οχι εγώ". Μιλήσαμε φιλικά, γεμάτοι θλίψη, αλλά με πολλή αγάπη. Πίστευε ότι η Ελλάδα θα καταστρεφόταν αν συνεχίζαμε. Δεν συμφώνησα μαζί του και έφυγα», λέει ο κ. Βαρουφάκης.
Μιλώντας για τους Ισπανούς Ποδέμος, ο πρώην υπουργός λέει: «Τους κάναμε μεγάλη ζημιά. Οι Ποδέμος έχουν δεχθεί σημαντικό πλήγμα εξαιτίας μας. Ολα, όμως, σχετίζονται μεταξύ τους: ένας από τους λόγους, για τους οποίους η επίσημη Ευρώπη ήθελε να μας συνθλίψει, ήταν η άνοδος των Ποδέμος. Οι Γερμανοί -και άλλοι- Σοσιαλδημοκράτες έτρεμαν την επιτυχία μας. Αν πετυχαίναμε την επανεκκίνηση της οικονομίας, θα κατέληγαν σαν το ΠΑΣΟΚ, στο 4%. Γι αυτό έπρεπε να μας καταστρέψουν και το έκαναν».

____________________

Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2015

Η Αντίφαση του Κακού και το Μεγάλο Στοίχημα της Ανθρωπότητας


«Ο κόσμος ξεκίνησε χωρίς τον άνθρωπο και θα τελειώσει χωρίς αυτόν» Claude Levi-Strauss (Προειδοποίηση: Αυτό το κείμενο δεν συστήνεται σε όσους πάσχουν από πνευματική αρτηριοσκλήρωση. Το πιο χαρακτηριστικό σύμπτωμα αυτής είναι η αυταπάτη της κατοχής της αλήθειας.) Ένα από τα θέματα που διαπραγματεύεται ο Πρίμο Λέβι στα βιβλία του είναι εκείνο της προέλευσης του Κακού. Δεν καταλήγει σε κάποιο συμπέρασμα, αφού είναι λογοτέχνης και η λογ...

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.logiosermis.net/2015/10/blog-post_85.html#.Vg_rsuztmko

Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2015

Ο φασισμός και ο καπιταλισμός είναι συγκοινωνούντα δοχεία.

   ΘΕΩΡΙΑ /ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ   


Η βαρβαρότητα γίνεται ορατή απ” τη στιγμή που το μονοπώλιο δεν μπορεί πια να προστατευτεί παρά μονάχα με την ανοιχτή βία».
Μπέρτολτ Μπρεχτ
WOWunite

Επίκαιρος, διορατικός, ορθολογικός και βαθιά αντιφασίστας ο Μπρεχτ δείχνει το δάσος αποφεύγοντας την παγίδα του δέντρου. Ο φασισμός αναπτύσσεται εκεί που ο καπιταλισμός επιδιώκει να ξεπεράσει τις κρίσεις του και μεταλλάσσεται, σε ολοκληρωτισμό. Ο φασισμός και ο καπιταλισμός είναι συγκοινωνούντα δοχεία. Το πρώτο είναι το δάσος.  Είναι η γόνιμη «γη» που σπέρνεται και φυτρώνει. Η ανατροπή του καπιταλισμού εξαφανίζει το φασισμό αφού ξεραίνεται η «γη» που τον παράγει.
«Ο φασισμός είναι μια ιστορική φάση όπου μπήκε τώρα ο καπιταλισμός, κι έτσι είναι κάτι το καινούργιο και παλιό μαζί. Ο καπιταλισμός στις φασιστικές χώρες υπάρχει πια μονάχα σαν φασισμός κι ο φασισμός δεν μπορεί να πολεμηθεί παρά σαν καπιταλισμός στην πιο ωμή και καταπιεστική του μορφή, σαν ο πιο θρασύς κι ο πιο δόλιος καπιταλισμός.


Πώς, λοιπόν, τώρα να πει κάποιος αντίπαλος του φασισμού την αλήθεια για το φασισμό όταν δε θέλει να πει τίποτα για τον καπιταλισμό, που τον προκαλεί; Πώς να “χει η αλήθεια αυτή πραχτική σημασία;

Αυτοί που είναι αντίπαλοι του φασισμού χωρίς να “ναι αντίπαλοι του καπιταλισμού, αυτοί που παραπονιούνται για τη βαρβαρότητα που αιτία τάχα έχει τη βαρβαρότητα την ίδια, μοιάζουν μ” ανθρώπους που θέλουν το μερτικό τους απ” τ” αρνί χωρίς όμως να σφαχτεί το αρνί. Θέλουν να φάνε το κρέας, να μη δουν όμως τα αίματα. Αυτοί θα ικανοποιηθούν αν ο χασάπης πλύνει τα χέρια του προτού φέρει το κρέας στο τραπέζι. Δεν είναι κατά των σχέσεων ιδιοκτησίας, που προκαλούν τη βαρβαρότητα, παρά μονάχα κατά της βαρβαρότητας, υψώνουν τη φωνή εναντίον της, κι αυτό το κάνουν από χώρες όπου κυριαρχούν οι ίδιες σχέσεις ιδιοκτησίας, όπου όμως οι χασάπηδες πλένουν ακόμα τα χέρια τους προτού φέρουν το κρέας στο τραπέζι.
Οι φωνακλάδικες διαμαρτυρίες κατά των βαρβαρικών μέτρων μπορεί να “ναι αποτελεσματικές για λίγο καιρό, όσο δηλαδή οι ακροατές τους πιστεύουν πως στη δικιά τους χώρα δε θα “ταν ποτέ δυνατό να παρθούν τέτοια μέτρα. Ορισμένες χώρες είναι σε θέση να κρατήσουν τις σχέσεις ιδιοκτησίας τους με λιγότερο βίαια για την ώρα μέσα απ” ό,τι άλλες. Εκεί η δημοκρατία προσφέρει ακόμα τις υπηρεσίες για τις οποίες άλλες χώρες αναγκάζονται να καταφύγουν στη βία, δηλαδή την εξασφάλιση της ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής. Το μονοπώλιο στα εργοστάσια, στα ορυχεία, στα τσιφλίκια δημιουργεί πάντα βάρβαρες καταστάσεις σ” αυτές τις χώρες είναι όμως λιγότερο ορατές. Η βαρβαρότητα γίνεται ορατή απ” τη στιγμή που το μονοπώλιο δεν μπορεί πια να προστατευτεί παρά μονάχα με την ανοιχτή βία».
Μπέρτολτ Μπρεχτ –  «Πέντε δυσκολίες για να γράψει κανείς την αλήθεια»

_____________
http://www.inred.gr/o-fasismos-einai-kapitalismos/

Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2015

Η αποχή σχεδόν 45%, ιστορικά υψηλή

   ΕΚΛΟΓΕΣ 2015  


Λίγο πάνω από το 55% των Ελλήνων προσήλθε να ψηφίσει στις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου ποσοστό που συνιστά ιστορικό ρεκόρ χαμηλής προσέλευσης

 Alexandros Michailidis / SOOC
Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείο Εσωτερικών, ψήφισε το 56,11% των Ελλήνων. Συγκριτικά, στις 25 Ιανουαρίου 2015 το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 63,62%, ενώ στο δημοψήφισμα του Ιουλίου η προσέλευση έφτασε στο 62,50%
Πιο πίσω, τον Ιούνιο του 2012 η προσέλευση βρισκόταν στο 62,49%, ενώ τον Μάιο του 2012 είχε προσέλθει στις κάλπες το 65,12 % των εγγεγραμμένων στους εκλογικούς καταλόγους.
Η αποχή το 2000 ήταν 25,13%, το 2004 23,5% ενώ από το 2007 και μετά υπάρχει συνεχώς με μικρές αυξομειώσεις τάση ενίσχυσης της μη συμμετοχής στην εκλογική διαδικασία. Το 2009 καταγράφεται στις εθνικές εκλογές ποσοστό αποχής 29,05%, τον Μάιο του 2012 ποσοστό 34,88%, το οποίο ανήλθε στο 37,51% τον Ιούνιο του 2012 και τον Ιανουάριο του 2015 καταγράφηκε στο 36,38%.

__________________

Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2015

Η «Πολυκατοικία» της Δεξιάς Πλατφόρμας

   ΠΟΛΙΤΙΚΗ    


Να θυμηθούμε μερικούς τίτλους, που στο παρελθόν τα Μ.Μ.Ε. δημοσίευσαν και μάλιστα διογκωμένους.
- Η ΝΔ «έχασε» 1.104.667 ψηφοφόρους.
- Ποιο πολλές «συνιστώσες» έχει η ΝΔ από το ΣΥΡΙΖΑ
- Τρίζει η Πολυκατοικία της Δεξιάς.
- Η Δεξιά Πολυκατοικία «γεννά» νέα κόμματα.
- Κ. Καρατζαφέρης: Δεν επιστρέφω στη ΝΔ

Μόνο από το ανάγνωσμα των παραπάνω τίτλων σήμερα, σχηματίζεται εικόνα μιας «πολυκατοικίας», όπου οι «ένοικοι», ανεβοκατεβαίνουν τους ορόφους πάνω-κάτω, με πρόσωπα που παίρνουν, σε άλλους τη μορφή της αγωνίας, σε μερικούς της ηρεμίας και σε κάποιους της απορίας.
Ας προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε, το λόγο της αγωνίας, ηρεμίας και απορίας.
Στους μεν «ενοίκους» με την αγωνία στο πρόσωπό τους, στους οποίους, η κοινωνία, (η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει, και κόκκαλα τσακίζει), φόρεσε τη ταμπέλα του «Γερμανοτσολιά», ο λόγος ενδεχομένως να είναι, ότι νοιώθουν, σαν να βρίσκονται σε ένα «καζάνι», που βράζει ο «βρώμικος χυλός» στο πάτο του. Αυτό το «καζάνι» το συνοδεύουν και εκφράσεις όπως, «πολιτικά ανήθικοι», «πολιτικά διεφθαρμένοι», «πολιτικές συμμορίες», «διακινητές», «πολιτικά πιόνια» κ.α , που ακούγονται και ψιθυρίζονται είτε σκοπίμως είτε άσκοπα. Ίσως είναι αποτέλεσμα, το ότι επί 40 χρόνια, ο όροφός τους, περιλάμβανε ανθρώπους με βουλιμία, που ακόμα και τώρα, δεν θέλουν ή δεν μπορούν να καταλάβουν, ότι ισοπέδωσαν το Έθνος. Το αποδυνάμωσαν. Ίσως πάλι επειδή, περιλαμβάνει ανθρώπους, που επεδίωκαν και επιδιώκουν, την άνοδο και το πλουτισμό, μέσα από τα Ταμεία του Δημοσίου. Δηλαδή, από τα χρήματα τα δικά μου που γράφω και από τα χρήματα τα δικά σου, που διαβάζεις. Τα χρήματα, που εσύ και εγώ δικαίως ή αδίκως στερούμαστε.
Όμως και καλοπροαίρετα, αν τα παραπάνω τα θεωρήσουμε «λόγια του αέρα» και πάμε στη πράξη και στο σήμερα, διαπιστώνουμε ότι επιδεικνύουν ανικανότητα άρθρωσης πολιτικού λόγου. Δεν τεκμηριώνουν το ερώτημα «Γιατί να σε εμπιστευτώ αφού μετά από 40 χρόνια εξουσίας και κακοδιαχείρισης με οδήγησες στο σήμερα;;;» Αντί Πολιτικού Λόγου, αρθρώνουν λόγους ασυνάρτητους και βρίζουν το κ. Τσίπρα. Αυτό και μόνο, καταδεικνύει ότι είναι «πολυταλαντούχοι πολιτικοί», που διέλυσαν τη Πατρίδα.

Θεωρούν ως μεγάλο άθλο αν ξεπεράσουν το 20%. Για αυτό άλλωστε και δεν διεκδικούν τη πρωτιά. Διεκδικούν τη Συνεργασία και τη Συνεννόηση. Ξέρουν !!!! Αγωνιούν!!!!
Οι δε «ένοικοι» με το πρόσωπο της απορίας, θα μπορούσε να πεί κάποιος ότι είναι οι πλέον και απόλυτα, δικαιολογημένοι. Πνιγμένοι μέσα στο δαιδαλώδες δικονομικό περιβάλλον της χώρας, ίσως δεν κατάλαβαν ή δεν μπορούν να καταλάβουν ακόμα και σήμερα, ότι η «Πολιτική και Διπλωματία» δεν είναι «ταραταζούμ – ταρατατζούμ», παρελάσεις, τατουάζ, φρού-φρού και αρώματα. Δεν κατάλαβαν ή κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ενδεχομένως, ότι μπορεί να είναι υποχείρια των ΜΜΕ. Στην αρχή τους «επιτέθηκαν», «κατηγόρησαν», «λοιδόρησαν» και τέλος τους «απομόνωσαν», γιατί εξέφραζαν την οργή και θυμό ενός εκλογικού σώματος και μόνο. Τίποτα παραπάνω. Αυτό το «τίποτα» δεν το «εμπλούτισαν» με ανθρώπους ικανούς και με γνώσεις. Αντίθετα, απέπεμψαν όσους τυχόν είχαν. Σήμερα, τα ΜΜΕ συνεχίζουν να τους έχουν στην «απομόνωση», όχι γιατί εκφράζουν πάλι την οργή και θυμό του εκλογικού σώματος, αλλά διότι αν τους φέρουν στο τραπέζι των συζητήσεων, θα διαφανεί μάλλον, η απόλυτη άγνοιά τους, σε ότι αφορά τη πολιτική και διπλωματία. Αυτό είναι «απειλή» προς το «σύστημα», διότι οι ψηφοφόροι τους, (ένα μεγάλο μέρος), θα μετακινηθεί προς το πλησιέστερο προς αυτούς κόμμα. Κάτι που δεν είναι επιθυμητό και κυρίως από τους «ένοικους» με την αγωνία στο πρόσωπό τους.

Η πολυκατοικία ολοκληρώνεται με τους «ένοικους» που έχουν ζωγραφισμένη την ηρεμία και γαλήνη στο πρόσωπό τους. Θεωρούν ότι πολιτικά «επένδυσαν» και «στοχεύουν» σωστά. Με έξυπνη πολιτική στρατηγική, «αγκάλιασαν» το πλέον ιδανικότερο Υπουργείο στη πολιτική. Το Υπουργείο που :
- Δεν υπάρχει «πολιτική φθορά»
- Πολιτικά, εκπροσωπεί το «τελευταίο ανάχωμα», πριν τη διάλυση μιας χώρας.
- Από «κάτω» του, έχει το 17% του Εκλογικού Σώματος και η ψήφος τους, στο μεγαλύτερο μέρος, δεν αποτελεί «προϊόν συνδιαλλαγής» αλλά ψήφος για το «συλλογικό συμφέρον».
Έτσι λοιπόν, με αυτή τη «πρόχειρη» προσέγγιση, λίγο πολύ καταλαβαίνουμε, ποιοι «ένοικοι» κρατάνε το «κλειδί» και ποια είναι η πόρτα που «ξεκλειδώνει», τη Πολιτική Σταθερότητα. Το ερώτημα είναι, αν έχουν το σωστό «κλειδί»……



Ευάγγελος Αθανασιάδης
Συνταγματάρχης ε.α.
evangath@gmail.com

Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2015

Κ. Καστοριάδης: Τα αδιέξοδα της αντιπροσώπευσης και η ανάγκη επανόδου στην Άμεση Δημοκρατία

  «Προβλήματα δημοκρατίας σήμερα» 


Δημοκρατία σήμερα δεν υπάρχει πουθενά. Υπάρχουν το πολύ φιλελεύθερες ολιγαρχίες σε ορισμένες χώρες σχετικά προνομιούχες. Πρέπει να είμαστε τώρα πάνω από πέντε δισεκατομμύρια άνθρωποι πάνω στη γη. Είναι ζήτημα αν υπάρχουν 500 ή 600 το πολύ 700 εκατομμύρια ανθρώπων, που ζουν σε χώρες, όπου η πείνα δεν είναι καθημερινό πρόβλημα, όπου η καταδίωξη, η φυλάκιση, η ανελευθερία δεν είναι η καθημερινή πραγματικότητα.
Αλλά και σε αυτές τις οικονομικά αναπτυγμένες και πολιτικά -ας πούμε- φιλελεύθερες χώρες η κατάσταση, ενώ φαίνεται περίπου βιώσιμη, είναι στην πραγματικότητα απελπιστική. Είναι απελπιστική, γιατί ο καθένας δυστυχώς δεν κοιτάει πιό μακριά από την μύτη του. Τα προβλήματα, που αντιμετωπίζει σήμερα η ανθρωπότητα είναι τεράστια. Είναι πρώτα – πρώτα το πρόβλημα που ανέφερα προηγουμένως, ότι τα 6/7 εάν όχι τα 7/8 του κόσμου ζούνε σε ένα καθεστώς φτώχειας και τεραστίας καταπίεσης. Είναι έπειτα το πρόβλημα το οικολογικό, για το οποίο ο καθένας αδιαφορεί ή ενδιαφέρεται για μικρές του απόψεις, τη στιγμή που ζούμε πάνω σε μια μπαρουταποθήκη, ή αν προτιμάτε μιά άλλη παρομοίωση, πριονίζουμε συστηματικά, καθημερινά το κλαδί, επάνω στο οποίο είμαστε καθισμένοι.
Σ’ αυτές τις προηγμένες και σχετικά φιλελεύθερες χώρες τί γίνεται στην πραγματικότητα; Μιλάνε για δημοκρατία. Το πραγματικό καθεστώς είναι φυσικά ένα καθεστώς τελείως ολιγαρχικό. Φυσικά υπάρχουν οι φιλελεύθερες πλευρές αυτού του ολιγαρχικού καθεστώτος, υπάρχουν ορισμένα δικαιώματα των ανθρώπων και των πολιτών, υπάρχει ένας λεγόμενος ελεύθερος τύπος, αλλά εάν κοιτάξει κανείς ποιοί πραγματικά κυβερνούν, ποιοί πραγματικά έχουν την εξουσία στα χέρια τους, θα αντιληφθεί, ότι ούτε στις χειρότερες εποχές της λεγόμενης Ρωμαϊκής Δημοκρατίας -που δεν ήταν ποτέ δημοκρατία, αλλά ολιγαρχία- το ποσοστό αυτών, που έχουν δύναμη μέσα στην κοινωνία δεν ήταν τόσο λίγο, όσο είναι σήμερα.
Και για να μιλήσω για παράδειγμα για την κατάσταση τη Γαλλική, που την ξέρω κάπως καλύτερα, ο ενήλικος και ψηφοφόρος πληθυσμός στη Γαλλία είναι περί τα 35-37 εκατομμύρια. Εάν κανείς αθροίσει τη λεγόμενη πολιτική τάξη, τους κυρίαρχους της οικονομιας, αυτούς, που παίζουν πραγματικό ρόλο στη χειραγώγηση της κοινής γνώμης, ιδίως με τα μαζικά μέσα πληροφόρησης και κάποιες άλλες κατηγορίες θα φτάσει ενδεχομένως στο σύνολο 3.700 ατόμων, επάνω σε 37 εκατομμύρια. Αυτό μας δίνει μιά αναλογία ενός στις δέκα χιλιάδες.
Υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι ασκούν κριτική στην αρχαία Αθηναϊκή Δημοκρατία, διότι ένας ελεύθερος πληθυσμός εκατό χιλιάδων ανθρώπων είχε ίσως στη χειρότερη περίπτωση εκατό χιλιάδες δούλους. Δεν το λέω αυτό, για να δικαιολογήσω την ύπαρξη της δουλείας. Το λέω απλώς, για να δείξω ποιά είναι η πραγματική κατάσταση σήμερα και φαντάζομαι, ότι άν κάνετε κάποιο λογαριασμό αντίστοιχο στην Ελλάδα θα βρείτε το πολύ χίλιους ανθρώπους ή οχτακόσιους ανθρώπους, οι οποίοι πραγματικά παίζουν ένα ρόλο σε όλων των είδων τις εξουσίες που υπάρχουν.
Απέναντι σ’ αυτή την κατάσταση παρατηρούμε ένα άλλο εξ ίσου κρίσιμο φαινόμενο. Παρατηρούμε, ότι στους λαούς αυτών των χωρών (λαών, που έπαιξαν ένα μεγάλο ρόλο στην ιστορία – δεν μιλάω τώρα για τις μάχες και τις κατακτήσεις, μιλάω για τον πολιτισμό, ιδίως για την πολιτική δημιουργία) μετά από το μεγάλο σκοτάδι, που επικράτησε από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ως την αρχή των μοντέρνων χρόνων, στη Δυτική Ευρώπη ξαναδημιουργήθηκε ένα ελευθερωτικό κίνημα. Στην αρχή με την πρώτη αστική τάξη, που δημιουργούσε πόλεις, που προσπαθούσαν να αυτοκυβερνηθούν μέσα από αγώνες, στους οποίους και η αστική τάξη έπαιξε φυσικά ρόλο και η μικροαστική και αργότερα τεράστιο ρόλο η εργατική τάξη και ως κατάλοιπο αυτών των αγώνων έμειναν αυτά, που χαρακτηρίζονται σήμερα ως δημοκρατικοί ή φιλελεύθεροι θεσμοί.
Σ’ αυτές τις χώρες αυτοί οι θεσμοί δεν ήταν ποτέ δώρο των κυρίαρχων, ούτε δώρο των καπιταλιστών, ούτε αναγκαία αποτελέσματα του οικονομικού συστήματος. Αυτοί οι θεσμοί κατακτήθηκαν με σειρά αγώνων και στοίχισαν βουνά ολόκληρα πτωμάτων και ποταμούς αιμάτων· πτωμάτων και αιμάτων, που εξέφραζαν σε όλες αυτές τις περιπτώσεις τους αγώνες των λαών.
Πού βρίσκονται αυτοί οι λαοί σήμερα και πού βρίσκεται άλλωστε και ο ελληνικός λαός; Νομίζω, ότι ο εμφανέστερος χαρακτηρισμός, που θα μπορούσε να δώσει κανείς είναι, ότι βρίσκονται σε μιά κατάσταση πολιτικής απάθειας, ιδιωτικοποίησης, ανευθυνότητας, κυνισμού, αδιαφορίας για τα κοινά και τα πολιτικά και γενικότερα μιάς στάσης απέναντι στη ζωή τους την ιδιωτική και την κοινή, που είναι περίπου μια στάση αποχαύνωσης μέσα στον καταναλωτικό και τηλεοπτικό αυνανισμό.
Το λέω αυτό, για να πω, ότι η σημερινή κατάσταση δεν είναι απλώς το αποτέλεσμα των συνομωσιών, των μανουβρών, των χειρισμών των κυριάρχων στρωμάτων (εάν τα κυρίαρχα στρώματα μπορούν να κάνουν ατιμωτητί αυτά, τα οποία κάνουν, ξέρετε πάνω στο πετσί σας), αλλά διότι οι λαοί μένουν απαθείς ή το πολύ σηκώνουν τους ώμους τους λέγοντας «τους ξέρουμε, είναι όλοι οι ίδιοι παλιανθρωποι».
Δημοκρατία δεν σημαίνει π.χ. τα ανθρώπινα δικαιώματα, ή την έλλειψη λογοκρισίας, ή εκλογές. Όλα αυτά είναι καλά και άγια, αλλά είναι δευτέρου και τρίτου βαθμού επακόλουθα της δημοκρατίας. Δημοκρατία είναι το κράτος του δήμου, δήμος είναι ο λαός. Κράτος στα αρχαία Ελληνικά σημαίνει βέβαια τη δύναμη και ενδεχομένως τη βία ή την ωμή βία και είναι χαρακτηριστικό, όταν στα νέα Ελληνικά δημιουργήθηκε πραγματικά ένα κράτος, πήραμε από τα αρχαία Ελληνικά τη λέξη κράτος, που σημαίνει δύναμη ή βία. Θα μπορούσαμε να πάρουμε τη λέξη πολιτεία, δεν είναι έτσι;
Δημοκρατία είναι η εξουσία του δήμου και ήδη εάν σκεφτούμε αυτές τις λέξεις τα ουσιαστικά προβλήματα εμφανίζονται. Πρώτα – πρώτα τί είναι ο δήμος, ποιός είναι ο δήμος, ποιός ανήκει στο δήμο και δεύτερον τί θα πει εξουσία. Το γεγονός άλλωστε, ότι ο ίδιος ο χαρακτηρισμός, ο ίδιος ο όρος, που σημαίνει αυτό το πολίτευμα ανοίγει αυτά τα ερωτήματα δείχνει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα αυτού του πολιτεύματος, που γεννιέται την ίδια στιγμή με τη φιλοσοφική αναζήτηση σε αντίθεση με άλλα πολιτεύματα, στα οποία τέτοια ερωτήματα δεν γεννώνται. Για παράδειγμα, αν έχετε μιά μοναρχία, ξέρετε, ότι είναι η αρχή του μονάρχη και αυτός ο μονάρχης είναι πάντοτε καθορισμένος κληρονομικά ή και με οποιοδήποτε άλλο τρόπο. Επίσης η αριστοκρατία είναι αυτή, που τα μέλη της αρχής της εκ γενετής ανήκουν σε μία ορισμένη κοινωνική τάξη. Η δημοκρατία ήδη από την ονομασία της ανοίγει τις ερωτήσεις και τα προβλήματα και από αυτή την άποψη δεν είναι τυχαίο, ότι η γέννησή της συμπίπτει κατά τελείως ουσιαστικό τρόπο με τη γέννηση αυτής της απεριόριστης ερώτησης και επερώτησης, που είναι η φιλοσοφία.
Η δημοκρατία είναι ένα πολίτευμα ή θέλει να είναι ένα πολίτευμα που αποβλέπει στην αυτονομία και την κοινωνική και την ατομική. Γιατί μιλάμε εδώ για αυτονομία; Διότι ο μέγιστος αριθμός των ανθρωπίνων κοινωνιών πάντοτε εγκαθιδρύθηκε πάνω στη βάση μιάς ετερονομίας, δηλαδή οι θεσμοί που υπήρχαν, θεσμοί με τη γενικότατη έννοια, αλλά και οι πολιτικοί θεσμοί θεωρούνταν πάντοτε, ότι είναι δεδομένοι, ότι δεν μπορούν να αμφισβητηθούν και ήταν καμωμένοι κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να μην είναι δυνατόν να γίνει επερώτηση σχετικά με αυτούς τους θεσμούς. Για παράδειγμα, σε θεσμίσεις πρωτογόνων φυλών, οι θεσμοί της φυλής έχουν παραδοθεί ανέκαθεν από τους θεμελιωτές ήρωες ή από τους προγόνους· θεωρούνται αυτονόητοι.
Το ορθό και το μή ορθό ακολουθεί ορισμένους παράγοντες, το επιτρεπτό και το μή επιτρεπτό και απαγορεύεται καν να τους αμφισβητήσει κανείς· είναι αδιανόητο να αμφισβητηθούν, οι άνθρωποι τους έχουν ενσωματώσει, τους έχουν εσωτερικεύσει με την ιδία τους την ανατροφή, δηλαδή με την ίδια τους την κατασκευή σαν κοινωνικά άτομα. Τί έγινε στην Ελλάδα την αρχαία για πρώτη φόρα και τί επαναλήφθηκε στην Ευρώπη από τον 12ο – 13ο αιώνα και μετά; Μιά ρήξη αυτού του ετερόνομου καθεστώτος και μιά κίνηση προς την αυτονομία και αυτή η κίνηση εκφράζεται πολιτικά με το κίνημα το δημοκρατικό και με όσους δημοκρατικούς θεσμούς δημιουργήθηκαν. Αυτονομία από αυτή την άποψη φυσικά, η ρήξη αυτή με την λευτερονομια δεν ήταν δυνατή, παρά μόνο με την θέση υπό αμφισβήτηση των ήδη υπαρχόντων θεσμών και αυτό έγινε ήδη στην αρχαία Ελλάδα.
Αυτό που βλέπουμε π.χ. στην Αθήνα περίπου από το 700 – 400 π.Χ. ακόμα και μετά είναι η συνεχής περίπου μεταβολή των θεσμών. Όχι ότι υπήρξαν κάποτε ιδεώδεις θεσμοί, αλλά, ότι οι Αθηναίοι ποτέ δεν έπαψαν να μεταρρυθμίζουν τους νόμους τους κατά τρόπο, ώστε να αυξάνουν την πραγματικότητα της δημοκρατίας δηλαδή τη δυνατότητα πραγματικής συμμετοχής του δήμου στην εξουσία.
Θα σας ζητήσω να θυμηθείτε, ότι κόμματα με την σημερινή έννοια του όρου δεν υπήρχαν φυσικά π.χ. στην αρχαία Αθήνα. Τα κόμματα δημιουργήθηκαν στη νεότερη εποχή και είναι μια από τις τραγικές ειρωνείες της ιστορίας, ότι τα πρώτα πραγματικά κόμματα που δημιουργήθηκαν με την έννοια που δίνουμε σήμερα σ’ αυτή την λέξη είναι δημιουργήματα της εργατικής τάξης στον αγώνα της για την απελευθέρωσή της και κατά μίμισή τους έγιναν τα αστικά κόμματα τουλάχιστον στην Ευρώπη και αυτά τα κόμματα εκφυλίστηκαν σχετικά γρήγορα και γίνανε γραφειοκρατικά.
Εδώ θα ήθελα να υπογραμμίσω ένα σημείο, που είναι αρκετά παλιό στην πολιτική φιλοσοφία, αλλά πολλοί άνθρωποι το ξεχνάνε και ιδίως στην Ελλάδα. Κατηγορούμε συνεχώς τους κυρίαρχους, ότι κυριαρχούν. Αυτό είναι μία ανοησία, είναι σαν να κατηγορούσαμε τους κλέφτες, ότι κλέβουν, ή τους ξανθούς, διότι είναι ξανθοί. Η δουλεία των κυριάρχων είναι να κυριαρχούν. Εάν πρέπει να κατηγορήσουμε τους κυρίαρχους, το πολύ πρέπει να τους εκτοπίσουμε από την θέση τους. Πρέπει να κατηγορήσουμε τους κυριαρχημένους, που αφήνουν τον εαυτό τους να κυριαρχείται, δεν είναι έτσι; Δεν μπορούμε να λέμε ταυτοχρόνως, ότι ο λαός είναι παντοδύναμος και ότι ο οποιοσδήποτε δημαγωγός τον τραβάει και τον σέρνει από την μύτη. Πρέπει να πούμε, ότι υπάρχει μία ευθύνη του λαού σε αυτά, τα οποία γίνονται σήμερα, αλλά αυτό δεν φτάνει, διότι εδώ δεν κάνουμε ηθικολογία, το λέμε νια να υπενθυμίσουμε στους πολίτες, ότι αυτά τα οποία συμβαίνουν, συμβαίνουν με τη συμμετοχή τους και με την συνενοχή τους έστω και αν αυτή η συνενοχή δεν είναι ποινική, είναι όμως, πραγματική συνενοχή.
Γιατί υπάρχει αυτή η συμμετοχή, που παίρνει τη μορφή της απάθειας, της αδιαφορίας, του κυνισμού; Απ’ τη μιά μεριά είναι φυσικά όλο αυτό το ιστορικό ρεύμα της σύγχρονης κοινωνίας, που οδηγεί τους ανθρώπους σ’ αυτή την αποχαύνωση, σε αυτόν τον ατομικισμό, σ’ αυτόν τον καταναλωτικό και τηλεοπτικό αυνανισμό. Απ’ την άλλη μεριά υπάρχει και κάτι, που δέχεται συζήτηση και ανασκευή, το γεγονός, ότι διείσδυσε μέσα στον πληθυσμό και μέσα στην εργατική τάξη και σε αυτό είναι υπεύθυνος ο Μαρξισμός, η καπιταλιστική φαντασιακή σημασία, η μύθωση -αν θέλετε- της γνώσης, της επιστήμης, των ειδικών, αυτών που ξέρουν αυτό που στηρίζει αυτή την κεντρική δομή της σύγχρονης κοινωνίας και την τελείως ασυμβίβαστη με κάθε δημοκρατική θέσμιση, δηλαδή την ιεραρχία. Γιατί ο τάδε είναι στην κορφή και οι άλλοι είναι κάτω; Διότι είναι σπουδασμένος, διότι είναι επαΐων, διότι ξέρει καλύτερα, διότι είναι ειδικός, κ.λπ..
Η αντιπροσώπευση είναι πολιτική αυτοαποξένωση του πολιτικού σώματος. Είναι «πάρε αγά μου το σχοινί να με κρεμάσεις». Η μόνη δυνατή μορφή δημοκρατίας είναι η Άμεση Δημοκρατία, όπου οι άνθρωποι αποφασίζουν μόνοι τους και όχι μέσω αμετακλήτων εκπροσώπων. Τώρα φυσικά από πολύ καιρό υπάρχει το επιχείρημα και η συζήτηση, την οποία θα ήταν ανέντιμο να αφήσουμε κατά μέρος. Αμεση Δημοκρατία υπήρξε, το ξέρουμε. Υπήρξε στην Αθήνα και σε μερικές άλλες Ελληνικές πόλεις, όχι σε όλες. Δεν υπήρξε ποτέ στη Ρώμη. Αν ποτέ ακούσετε κανένα καθηγητή Πανεπιστημίου να σας μιλάει για Ρωμαϊκή Δημοκρατία, βγείτε, αγοράστε τομάτες και ρίξτε του. Η Ρώμη ήταν ολιγαρχία από την αρχή μέχρι το τέλος. Αν ακούσετε κανέναν μαρξιστή να σας πει, ότι η Αθηναϊκή Δημοκρατία στηριζόταν στη σκλαβιά, αγοράστε πορτοκάλια σάπια και ρίξτε του, διότι σκλαβιά υπήρχε παντού στον Αρχαίο Κόσμο, αλλά δεν υπήρχε δημοκρατία και πείτε του, ότι δεν ξέρει τον Μαρξισμό αυτός ο δήθεν μαρξιστής, γιατί ο ίδιος ο Μαρξ γράφει πολύ σωστά, ότι η πραγματική κοινωνικοοικονομική βάση της Αρχαίας Δημοκρατίας ήταν η ελεύθερη ανεξάρτητη μικροπαραγωγή.
Η βάση της Αθηναϊκής Δημοκρατίας δεν ήταν η σκλαβιά. Οι πλούσιοι είχανε σκλάβους, οι περισσότεροι από τους άλλους δεν είχανε. Η βάση της Αθηναϊκής Δημοκρατίας ήτανε, ότι ο χωριάτης, που έκανε με τα πόδια 25 χιλιόμετρα για να κατέβει στην αγορά του δήμου και να συζητήσει και να αποφασίσει, ο τεχνίτης ο Αθηναίος φυσικά το ίδιο, ο ναύτης ο Αθηναίος, ο Πειραιώτης το ίδιο.
Νομίζω δεν είναι ο τόπος και ο χρόνος τώρα να επιδοθούμε σε μια μάλλον ουτοπική κατασκευή μιας Άμεσης Δημοκρατίας, που θα περιλάμβανε εκατομμύρια πληθυσμών, αλλά νομίζω, αν υπάρχει απ’ τη μιά μεριά πραγματική δημοκρατία άμεση σε ενότητες βάσεως, αυτή η πραγματική δημοκρατία μπορεί να λειτουργήσει. Κάθε αρχή, που κατ’ ανάγκην πρέπει να εκλεγεί είναι όχι απλώς εκλεκτή, αλλά συνεχώς ανακλητή, υπεύθυνη για να πρέπει να δίνει λόγο. Νομίζω, ότι μπορούμε να αρχίσουμε να λύνουμε το πρόβλημα της Άμεσης Δημοκρατίας σε μιά κοινωνία, που έχει τις διαστάσεις των σημερινών κοινωνιών και κατά τη γνώμη μου, που θα έπρεπε να επεκταθεί σε ηπειρωτικούς και τελικά πλανητικούς χώρους.
Όλα αυτά κατά κάποιο τρόπο είναι δευτερεύοντα, έχουν βέβαια τη σημασία τους, αλλά δεν είναι τα καίρια, για να μπορέσει η άμεση δημοκρατία να λειτουργήσει, δηλαδή, για να μπορέσει να υπάρξει ελευθερία, γιατί γι’ αυτό πρόκειται. Είτε σε διαστάσεις 20-30 χιλιάδων ανθρώπων, είτε σε διαστάσεις τριών δισεκατομμυρίων ανθρώπων, πίσω, κάτω και πανω από όλους τους θεσμούς χρειάζεται κάτι άλλο, που κανένας δεν μπορεί να το αποφασίσει ή να το βάλει σα νόμο. Χρειάζεται η συνεχής δημιουργική δραστηριότητα του κοινού, γιατί το κοινό θα βρει, δεν θα το βρω εγώ, ούτε εσείς το πώς είναι δυνατόν να υπάρχει αντήχηση ανάμεσα σε ένα κεντρικό πομπό ραδιοφώνου ή τηλεοράσεως και στο κοινό που τον δέχεται. Το κοινό θα βρει, ο λαός, οι λαοί θα βρουν κατά ποιο τρόπο μπορούν να δημιουργηθούν μορφές, τις οποίες ίσως ούτε φανταζόμαστε σήμερα, οι οποίες θα μπορούσαν να λύσουν προβλήματα, που μας φαίνονται ανυπέρβλητα.
Χρειάζεται λοιπόν αυτή η συνεχής δημιουργική δραστηριότητα του κοινού και αυτό σημαίνει κυρίως για όλους το πάθος για τα κοινά κι αυτό δεν είναι δική μου ανακάλυψη, υπάρχει σ’ εκείνο το καταπληκτικό χορικό της Αντιγόνης, που αρχίζει «πολλά τα δεινά και
ουδέν ανθρώπου δεινότερων τέλη» και όπου ο Σοφοκλής ανάμεσα στα άλλα θαυμαστά χαρακτηριστικά του ανθρώπου, αυτό που ονομάζει «η αστυνόμος οργά”. Αστυνόμος θα πει θεσμιστική και οργά (από το οποίο βγαίνει άλλωστε ο οργασμός) είναι η ακμή του πάθους, δηλαδή οι άνθρωποι αυτοί, που επάνω στην ακμή του πάθους στήσαν πραγματικές πολιτείες, έτσι όπως αυτή, μέσα στην οποία γεννήθηκε ο Σοφοκλής και για την οποία έγραψε τις τραγωδίες του.
Κορνήλιος Καστοριάδης
~~~~~~~~~~~~
Το κείμενο αποτελείται από αποσπάσματα διάλεξης του Κορνήλιου Καστοριάδη με τίτλο «Προβλήματα δημοκρατίας σήμερα», που δόθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 1989 στο πανεπιστήμιο του Βόλου.



__________________
*από το: Αντικλείδι